Kime: berkbingol23@gmail.com
Tarih: 28/02/2022
Canım Oğlum Merhaba,
Seni çok özledim Berk. Bugün iki yıl olmuş senle konuşamayalı. Yıllar geçince özlem hiç azalmıyor, tam tersine artıyor oğlum.
Senden sonra ilk yaptığım senin bilgisayarına, yazıştığın, sohbet ettiğin, haberleştiğin hesaplarına bakmaktı, bunun yanlış olup olmadığını, senin izin verip vermeyeceğini bilemeden, düşünemeden. Merak ve senin neler yaşadığını, neler hissettiğini bilme isteği o kadar güçlüydü ki bu gecikmiş ilgime karşı koyamadım. Seni yeniden duymak, anılarına tanık olmak istedim. Arkadaşlarınla yazıştığın, şakalaştığın, neşeli ve iyi olduğun mesajları, e-postaları okudum. Arada benimle veya annenle olan yazışmalara yeniden baktım.
Gönderildikleri zaman pek bir anlamı veya önemi olmayan tüm bu yazışmaların, paylaşılan resimlerin her biri beni başka bir zamana ve anıya götürdü, senle ilgili onlarca hikayeyi hatırlattı. Her birinde o akıllı ve mütevazı, çekingen ve saygılı genci buldum. Hatırladım.
İki yıl sonra bile arada senin epostalarına bakmaya devam ettim. Ancak sen gidince mesajlar kesilmişti. Sadece daha önce ilgini çeken konularla ilgili otomatik bildirimler geliyordu. Otomatik robotlar hayatı bilmedikleri gibi ölümü de bilmeden sanki sonsuza kadar devam edecek hissi veren mesajları göndermeye devam ediyordu. Bu yaşamayan mesajlar tuhaf biçimde bizim için paramparça olan hayatın da devam ettiğini ima ediyordu. Tanıdıkların, mesajlaştığın arkadaşların, hatta bizler bile yaşamaya devam ediyorduk, sanki sadece sen gitmiştin. Adaletsizlik, hem de nasıl.
Bu canımı korkunç derecede yaktı. Hayata devam edenlerin sana yazmaması, artık onlara yanıt veremeyeceğini bildiklerinden sanki hatırlamaya da devam etmek istemediklerini düşündürdü bana. Böyle mi olacaktı dedim. Kendin gittiğin gibi bu dünyadan, yavaş yavaş anıların da mı gidecekti? Senin kısacık hayatında bize bıraktığın anılar, gözyaşlarımızın yağmurda kaybolması gibi hayatın akışında yitecek miydi?
Yok dedim sonra! Kimse yazmasa da ben yazarım, hep yazarım sana. Yazarın söylediği gibi insan ismi son kez hatırlandığında ölürmüş. Ben yaşadığım sürece hiç unutmam ki seni. Yazdıkça daha çok hatırlarım, hatırladıkça daha çok özlerim seni.
Seni çok seviyorum oğlum.
Hep özleyeceğim.